Zabieg rozważamy przy:

• bliznach przerostowych, które są wypukłe i zgrubiałe, ale pozostają w granicach pierwotnej rany,
• bliznowcach, czyli bliznach rozrastających się poza granice pierwotnego uszkodzenia skóry,
• twardych, wypukłych bliznach po operacjach, urazach lub oparzeniach,
• przerośniętych bliznach po przekłuciu uszu lub zmianach trądzikowych,
• bliznach tego typu, którym towarzyszy świąd, tkliwość lub bolesność.

Sam wiek blizny nie przesądza o kwalifikacji. Ważniejsze są jej budowa, aktywność i odpowiedź na wcześniejsze leczenie.

Zabiegu nie wykonujemy przy:

• uczuleniu na podawany lek lub składniki preparatu,
• aktywnej infekcji w miejscu zabiegu, np. opryszczce lub zakażeniu bakteryjnym,
• otwartej ranie lub owrzodzeniu w obszarze planowanego ostrzyknięcia.

Ciąża, karmienie piersią, źle kontrolowana cukrzyca oraz przyjmowanie innych steroidów wymagają dodatkowej oceny lekarza i mogą być powodem odroczenia leczenia.

Może być bolesne, szczególnie gdy blizna jest gruba i twarda. Odczucia zależą również od jej lokalizacji i liczby wkłuć. Przed zabiegiem stosujemy znieczulenie miejscowe.

Najczęściej potrzebna jest seria. Po pierwszym podaniu może zmniejszyć się świąd lub twardość blizny, ale jej spłaszczenie wymaga zwykle kolejnych wizyt. Rozległe i długo utrzymujące się bliznowce mogą wymagać dłuższego leczenia lub połączenia metod.

Nie. Steryd ogranicza nadmiar tkanki bliznowatej, dlatego stosujemy go przy bliznach wypukłych. Przy zagłębionych bliznach potrądzikowych wykorzystujemy, zależnie od ich rodzaju, podcinanie blizn, laser pikosekundowy, laser erbowo-szklany, radiofrekwencję mikroigłową lub mezoterapię mikroigłową.

Celem leczenia jest spłaszczenie blizny i zmniejszenie dolegliwości, nie całkowite usunięcie jej śladu. Bliznowce mogą ponownie się powiększać mimo wcześniejszej poprawy. Jeśli blizna zaczyna znów twardnieć, swędzieć lub rosnąć, warto zgłosić się na kontrolę.